ده‌سپێک l مقالات l هه‌واڵ l به‌یاننامه‌ و ڕاگه‌یاندن l سکرتێری گشتی l چاوپێکه‌وتن و وتووێژ l چاند و هونه‌ر l به‌رنامه‌ و په‌یڕه‌و l برنامه‌ و اساسنامه
مقالات فارسی
پشت در کسی نیست رئیس جمهور آینده کیست؟
خالد موکریانی
14 / 1 / 2013
به نظر شما رئیس جمهور آینده در نظام اسلامی ایران چه کسی است؟ کوتاه و مختصر اما مفید بگوییم که بحث بر سر جایگاه ریاست جمهوری در ایران سالهاست که در داخل ایران و نزد دول بین المللی جای تامل بوده و موضوعی مهم به شمار می رود. این موضوع بخصوص در چند دوره اخیر انتصاب یا انتخاب اش بیشتر جنجالی شده و اذهان عمومی را به خود جذب کرده است اما آیا در دوره آتی باز هم با جدل و تنش همسو خواهد بود یا خیر!؟ البته این را هم فراموش نکنیم که علی خامنه ایی در نطقی که در سفر به استان کرمانشاه داشت و حرف او مباحث جدی و زیادی را هم به دنبال خود آورد گفت که وقتی مردم ریاست جمهوری را صلاح مملکت نمی دانند احتمال دارد نخست وزیری جایگاه آن را پر کند یعنی پستی که عملا میتواند خطرات سابق را از سر نظام اسلامی بگذراند و حکومتِ توام با زور و ظلم را پایدار نگه دارد.
از این گذشته اگر نگاهی هر چند گذرا به ریاست جمهوری در ایران و در آمریکا داشته باشیم می بینیم که این دو اگرچه از روی ظاهر بی ارتباط با هم هستند اما در باطن کاملا به هم مربوط می شوند. عموما وقتی در آمریکا حزب جمهوری خواهان زمام حکومت را در درست میگرد در ایران جریان موسوم به اصلاح طلب و یا نزدیک به آن بر سر کار می آید و در صورتی هم که در آمریکا حزب دمکرات ها موفق به کسب کرسی ریاست جمهوری می شود در مقابل آن در ایران نیز جریان اصولگرا منصوب به اخذ کرسی ریاست جمهوری میشود یعنی اینکه اگر جمهوری خواهان که به حزب افراطی آمریکا معروف هستند بر سر کار بیایند در مقابل یک جریان انعطاف پذیر اصلاح طلب در ایران قرار می گیرند و اگر چنانچه دمکرات ها بر سر کار بیایند یک جریان تندرو و اصولگرا در ایران در برابر آن قد علم میکند و چون این دو انتخابات در هر دوره اندک فاصله ای با هم دارند درستی این احتمال تصدیق می شود. پس با ملاک قرار دادن این معادله میتوان حدس زد که قرعه ریاست جمهوری در چند ماه آینده به نام چه گروهی در خواهد شد.
اما اگر به وضع داخلی ایران برگردیم که چندان ملتهب است که خواب را از چشمان زورگویان و ظالمان حاکم بر آن گرفته است در خواهیم یافت که تامل و تفکر در آن نیز دیدگاه هایی دیگر را نمایان می کند که باز هم بی ارتباط به سیاست خارجی و وضع بین المللی حکومت اسلامی ایران نیست.
از سویی انتخابات سال 88 و کشت و کشتار و حوادث غیرانسانی آن را داریم و از سویی دیگر دوران خاتمی و زد و خورد و خاموش کردن روشنفکران را می بینیم نتیجه اینکه در هر دو صورت ما با یک روند نزولی برای جامعه ایران مواجه هستیم و آن حذف یا فراری دادن دگراندیشان و روشنفکران منتقد است و در قبال سیاست خارجی هم کماکان شاهد گونه ای خاص از این سیاست هستیم که گاهی تندخو و گاهی نرم و آرام برای محکم کردن جایگاه تخریبی خود میان کشورهای همسایه با توسل به راه های مختلف و مقابله با کشورهای غربی علل الخصوص آمریکا گام برمی دارد که نتیجه فلاکت بار آن هم تنها توانسته است گریبان ملیت های ایران را بگیرد و مقصود اینکه گذار از این نظام امری حتمی و اجتناب ناپذیر می نمایاند.
جبهه اصلاحات سالهاست که در آب نمک است و زمان برای برداشت آن شاید رسیده باشد اما آیا هاشمی رفسنجانی یکی از اساسی ترین پایه های این نظام اسلامی هم در این جبهه جایی می گیرد همانگونه که اصولگرایان می گویند؟
هاشمی رفسنجانی خواه ناخواه به عنوان پشت پرده و اتاق فکر اصلاح طلبان 88 جایش ثابت است اما خود این نظر هم دور از شک و گمان نیست. با این وجود که در حال حاضر این سردار سازندگی از جایگاه قبیلیش که منفور همگان بود به جایگاه بهتری صعود کرده و به گونه ای خود را مردمی جلوه میدهد باز هم این احتمال وجود ندارد که کسانی از منتخبان او و یا نزدیک به او کاندید شوند چون بازی آنها که ظاهری و دروغین بود صورتی جدی و واقعی به خود گرفته که خودشان نیز باور کرده اند پس منتخبان او رد صلاحیت می شوند.
هاشمی فرزندش را به ایران فراخواند و چند ماهی را هم در زندان سپری کرد و هاشمی رفسنجانی با گفتن این حرف که فرزند من با مابقی فرزندان ایران فرقی ندارد عملا خود را در جبهه مردمی قرار میدهد و مردم به ظاهر او و فرزندانش را در جبهه خود می بینند و این سکانس این پیام را می رساند که اگر فرزندان خانواده های دیگر کشته و ... شده اند فرزندان من هم به زندان افتادند و به این صورت خود را حامی مردم و از جنس مردم تعریف میکند تا شاید در آینده بتواند بقای حکومت اسلامی اش را این بار نه با ظلم و زور بلکه با عوام فریبی حفظ کند. با این وجود باز هم فکر مهندسین انتخابات برای انتصاب شخص مورد نظراشان برای پست ریاست جمهوری دوره آتی مشوش است.
با پشت سرگذاشتن مباحث و احتمالات فوق شاید دور از ذهن نباشد که بگوییم انتخابات در ایران به مانند انتخابات در آمریکا دست به دست می شود یعنی دو دوره در درست اصولگرایان و دو دوره بعدی در دست اصلاح طلبان و این بازی هم جنبه داخلی دارد...اما باز هم در هر صورت این گفته را باید پذیرفت که گذار از حکومت های زورگو و ظالم و عوام فریب حتمی و گذار از نظام های دین سالار اجتناب ناپذیر است.



بۆچوونه‌کان
بۆچوون بنووسه‌

ناو:  

ئیمه‌یل:  

تێکستی کۆمێنته‌که‌ت  
ژماره 62
بڵاوکراوه‌یه‌کی سیاسی گشتییه، ئۆرگانی ڕاگه‌یاندنی یه‌کێتی دیموکراتی کوردستان ده‌ریده‌کات‌
01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12
مقالات فارسی
آقای روحانی ؛ "GAME OVER"
خروجیهای نظام آموزشی در ایران
مافی کۆپی کردن پارێزراوه‌ بۆ سایتی یه‌کێتی دیموکراتی کوردستان 2009 ده‌سپێک l هه‌واڵ l بۆنه‌ و ڕێوڕه‌سم l کۆمیته‌کان l خه‌باتی ئاشتیخوازانه‌ l ئه‌رشیف l ڤیدیۆ l په‌یوه‌ندی